Wikipedia Secret Files: Ρουθ Μπέλβιλ, η Βρετανίδα που «πουλούσε» την ώρα

Πολλές φορές ακούμε ότι ο «χρόνος είναι χρήμα». Τον 19ο αιώνα η Βρετανίδα Ελίζαμπεθ Ρουθ Ναόμι Μπέλβιλ γνωστή και ως «Greenwich Time Lady», έδωσε μία κυριολεκτική διάσταση στο δημοφιλές ρητό ξεκινώντας να «πουλάει την ώρα».

Η επιχείρηση των Μπέλβιλ, στην οποία συμμετείχε η μητέρα της Ελίζαμπεθ Ρουθ, Μαρία Ελίζαμπεθ και ο πατέρας της Τζον Χένρι, ήταν απλή. Κάθε μέρα, ο Τζον ή η Ελίζαμπεθ Ρουθ πήγαινε μέχρι το Αστεροσκοπείο του Γκρινουίτς και συγχρόνιζε ένα ρολόι στην «ώρα του Γκρίνουιτς», η οποία από τότε θεωρείτο η «σωστή».

Καθώς τα ρολόγια δεν ήταν σε αφθονία εκείνη την περίοδο, αυτό που έκαναν ο Τζον Χένρι αρχικά και μετά τον θάνατό του η κόρη του Ελίζαμπεθ Ρουθ ήταν να λένε σε όσους τους ρωτούσαν την ώρα επί πληρωμή.

Το 1836 ο Τζον Χένρι Μπέλβιλ είχε συγκεντρώσει περίπου 200 πελάτες. Η βασική υπηρεσία που προσέφερε ο Μπέλβιλ ήταν να συγχρονίζει τα ρολόγια των πελατών του με την ώρα του Γκρίνουιτς.

Αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς
Οταν στα 80 της, η Ρουθ Μπέλβιλ αποφάσισε να ακολουθήσει τη «συνταγή της μαμάς» και να συνταξιοδοτηθεί, ωστόσο, στα 86 της χρόνια μπορούσε ακόμη κάθε μέρα στις 9 το πρωί να κάνει το ταξίδι απόστασης δώδεκα μιλίων από το σπίτι της μέχρι το Αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς.  © Shutterstock

Μετά τον θάνατο του Τζον Χένρι το 1856, η χήρα του, Μαρία, συνέχισε να προσφέρει τις ίδιες υπηρεσίες μέχρι να βγει στη σύνταξη το 1892 στα 80 της χρόνια. Στη συνέχεια τη σκυτάλη της οικογενειακής επιχείρησης πήρε η Ρουθ, η οποία κράτησε ζωντανή την επιχείρηση μέχρι τη δεκαετία του 1940.

Οταν έφτασε και η ίδια στα 80 της αποφάσισε να ακολουθήσει τη «συνταγή της μαμάς» και να συνταξιοδοτηθεί, ωστόσο, στα 86 της χρόνια μπορούσε ακόμη κάθε μέρα στις 9 το πρωί να κάνει το ταξίδι απόστασης δώδεκα μιλίων από το σπίτι της μέχρι το Αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς.

Το ρολόι που χρησιμοποιούσαν οι Μπέλβιλ ήταν ένα ρολόι τσέπης μάρκας John Arnold. Αρχικά είχε κατασκευαστεί για τον Δούκα του Σάσσεξ και συνοδευόταν από μία χρυσή θήκη. Μόλις έφτασε στα χέρια του Τζον Χένρι το τοποθέτησε σε μία ασημένια θήκη, φοβούμενος ότι αν κρατούσε τη χρυσή θήκη θα αποτελούσε στόχο για επίδοξους ληστές.

Μετά τον θάνατο της Ρουθ, το ρολόι πέρασε στην κατοχή της Worshipful Company of Clockmasters.

 

Η επιχείρηση των Μπέλβιλ δέχθηκε αρκετά από πυρά από τον Τζον Γούιν, τον διευθυντή της Standard Time Company, η οποία ήταν ο κύριος ανταγωνιστής των Μπέλβιλ. Ο Γουίν είχε χαρακτηρίσει τις μεθόδους της Μπέλβιλ «ως διασκεδαστικά απαρχαιωμένες», υπονοώντας μάλιστα ότι «ίσως χρησιμοποιεί τη θηλυκότητά της για να κερδίσει πελάτες».

Τα λόγια του Γουίν δημοσιεύθηκαν στους Times του Λονδίνου, χωρίς όμως να αναφέρεται η σχέση του πρώτου με τη Standard Time Company. Μετά τη δημοσίευση του άρθρου, η Μπέλβιλ «πολιορκήθηκε» από δημοσιογράφους που άρχισαν να ενδιαφέρονται για την επιχείρησή της και το πιθανό «σκάνδαλο» που υπονόησε ο Γουίν.

Ωστόσο, η Ρουθ χάλασε τα σχέδια του Γουίν και κατάφερε να μετατρέψει τα αρνητικά σχόλιά του σε αύξηση των πωλήσεων για την επιχείρησή της, λέγοντας μάλιστα ότι το μόνο που κατάφερε ο ανταγωνιστής της ήταν να της κάνει «δωρεάν διαφήμιση».

με πληροφορίες από Wikipedia


 

The post Wikipedia Secret Files: Ρουθ Μπέλβιλ, η Βρετανίδα που «πουλούσε» την ώρα appeared first on TravelEstate.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>